« و اگر فراهم آيند با دلهاى خوش نباشند و اگر كار صورت ديگر داشت « سنگستان پشت سر شماست و از بيابان نزديك ديار آنها به سنگستان نزديك « ديار خويش رويد كه در آنجا جرئت بيشتر داريد و آنجا را نيكتر « شناسيد و دشمن در آنجا ترسانتر باشد و نادانتر تا وقتى خداوند شما را « بر آنها فيروزى دهد و فرصت هجوم پيش آيد . » عمر ، روز حركت سعد را از شراف در نامه معين كرد و نوشت : چون فلان و به همان روز شود با سپاه حركت كن و ما بين عذيب هجانات و عذيب قوادس مقر گير و كسان بهر سوى فرست . پس از آن جواب نامه اى كه براى عمر نوشته بود از جانب او رسيد به اين مضمون : « اما بعد با خويش پيمان كن و سپاه را اندرز گوى و از همت و « پايمردى سخن آر كه هر كه غافل باشد آن را به ياد آرد . پايمردى كنيد ، « پايمردى كنيد كه كمك خداى به اندازه همت مىرسد و پاداش به اندازه « پايمردى مىدهد . در باره زير دستان و كارى كه در پيش دارى سخت « مراقبت كن و از خدا سلامت بخواهيد و لا حول و لا قوة الا بالله بسيار گوييد . « به من بنويس كه گروه پارسيان تا كجا رسيده‌اند و سالارشان كه عهده دار « مقابله شماست كيست كه به سبب كم اطلاعى از وضعى كه در پيش داريد « و از ترتيب كار دشمن ، بسيارى چيزها را كه مىخواستم نتوانستم نوشت . « جايگاههاى مسلمانان را با نهرى كه ميان شما و مداين هست براى ما وصف « كن . چنان كه گويى بدان مىنگرم و وضع خودتان را بر من روشن كن . از « خدا بترس و به او اميدوار باش و تكبر مكن . بدان كه خدا اين كار را عهده « كرده و وعده تخلف ناپذير بشما داده . مراقب باش كه آن را از تو نگيرد و « ديگران را بجاى شما نيارد . »